Suggestions
Denise Biesterveld
HR / Strateeg
Denise Biesterveld is a Strategic Advisor at the Ministry of Justice and Security in the Netherlands. She has a background in Integrated Security Studies, having completed an internship at the National Cybersecurity Centre (NCC) during her studies. Following her internship, she applied for a position at the NCC when a vacancy arose, indicating her commitment to the field of security and public safety.1
Additionally, her professional profile highlights a strong foundation in Organizational Psychology and Human Resources Management, showcasing her diverse skill set and expertise in strategic roles.
Highlights
Zo’n kiekje in het ziekenhuis, met de allerbeste support die er bestaat. Ik zie bij mezelf een echte lach. Ja, die lach. Die is er inmiddels weer steeds vaker.
Niks voor op LinkedIN zo’n privé foto, denk ik nu even hardop. Maar als ik er langer over nadenk denk ik, misschien toch wel? Want zijn we niet gewoon in eerste instantie allemaal mens. Een mens die dingen meemaakt, waardoor carrières een andere wending krijgen. Zo ook bij mij.
1 oktober 2021 is wat Björn van Leeuwen en mij betreft het allerleukste, liefste en slimste meisje van de wereld geboren. Het geluk dat zij in ons leven brengt is onbeschrijfelijk, tot op de dag van vandaag.
Helaas was de bevalling echter alles behalve gelukkig. Zonder teveel in details te treden (ik wil niemand bang maken of triggeren) werd het uiteindelijk vrij gevaarlijk voor mij. De dag na alle ellende herinner ik het moment dat ik echt even met mezelf was en dacht, kijk die twee nou. Die hadden het gewoon misschien wel zonder mij moeten doen. Brr. Dat schud je dan van je af.
En, zoals velen mij misschien wel kennen, ik ging door. Keihard door. Er wachtte mij een belangrijke compleet nieuwe taak; mama zijn. Vól overgave ging ik ervoor. Dat mijn lichaam alleen maar rust kon verdragen en mijn geest daar eigenlijk ook steeds meer om schreeuwde, negeerde ik volledig. Kom op, je leeft toch nog en belangrijker, je hebt een parel van een kind en een ongelofelijk steunende partner. Dit komt goed.
Dat kwam het niet. Na diverse (achteraf) ‘pleisteracties’ die ik zelf allemaal wel even regelde en waarna het naar mijn idee dan ook wel over moest zijn, kwam de dag van de moeilijkste beslissing uit mijn leven. Ik moest opgenomen worden op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis.
Dát doen ze niet zomaar bij iemand die net moeder is bleek wel. Maar dat het oh zo nodig was bleek op dag 2 van de opname. Toen gaf ik mij over. Uitputting -fysiek en mentaal- en PTSS door traumatische bevalling werd vastgesteld. Daar zat ik dan, 2,5 week op een kille, koude afdeling niet bij m’n baby. Achteraf bleek dat ik juist aan de opname eigenlijk nog een trauma heb overgehouden. Alle moeders (en vaders) zullen dit begrijpen, is mijn gevoel.
Ik ga niet mijn hele reis delen. Maar inmiddels zijn we bijna drie jaar verder. Ongelofelijk als ik het zo typ, drié jaar. Jaren van veel (trauma)therapie, weer (te snel, teveel) opbouwen in werk en weer afbouwen. Tot verschillende behandelaren elkaar hebben benaderd en besloten hebben mij te adviseren echt even álles los te laten. Rust. Ook het UWV is het daar mee eens dus ik ben inmiddels volledig afgekeurd.
En ja die rust, die staat in het teken van vooral veel genieten van mijn gezin en werken aan herstel.
Dus als je me miste, dit was het. En straks, heb ik jou nodig! Want terugkomen, dat gaat ze. En hoe. ❤️🩹 Hopelijk tot snel!
Ps. Dank aan de NCTV en in het speciaal Remco Hoogerwerf, Dominique Weststrate en Juliette Stolk voor het oprechte geduld en de voor mij onmisbare steun.
Elsje Lagerberg #Erkenning Geweldig om mee samen te werken #PlezierOpHetWerk
