Suggestions
Rob Janssen, Spraakmaker
Presentatiespecialist
Rob Janssen is a Dutch entrepreneur and presentation specialist who owns and operates Spraakmaker, a company focused on public speaking and event moderation.1 As the owner of Spraakmaker, he collaborates with Rdl MC in Australia, indicating an international partnership in his professional endeavors.
Professional Background
Rob Janssen has established himself as an experienced conversation leader and presenter with over 25 years of experience in the field.2 He is known for his ability to create an atmosphere that encourages the exchange of ideas, often employing humor and flexibility in his approach.1
Services and Expertise
Presentation Specialist:: Janssen describes himself as a presentation specialist, leveraging his extensive experience to help clients improve their public speaking and presentation skills.2
Event Moderation:: He works as a professional moderator or "dagvoorzitter" (chairperson) for various events and meetings.23
Commercial Presentations:: Janssen specializes in using presentations as a marketing tool, helping businesses enhance their commercial impact through effective communication.3
Personal Interests
Beyond his professional life, Rob Janssen has several personal interests that complement his career:
- Music: He plays guitar and piano.3
- Sports: Janssen enjoys running.3
- Writing and Speaking: These skills are integral to both his personal interests and professional expertise.3
Rob Janssen maintains an active online presence, sharing his expertise through various platforms including LinkedIn, Twitter, and YouTube, where he offers tips and insights on improving presentation skills and engaging audiences effectively.4
Highlights
Wat is het antwoord op rechts populisme? Natuurlijk is het zorgwekkend hoe hard de opmars van schreeuwers is die via democratische processen steeds meer macht verwerven. Maar wat doen we er aan? In Nederland verenigen PvdA en Groen Links zich om minder versnipperd te zijn. Op zich niet verkeerd, maar het lastige is dat ook dat geen verschil maakt. Ook dat is een poging om het symptoom te bestrijden. De elementaire vraag is natuurlijk hoe het komt dat schreeuwers zoveel stemmen en daardoor zoveel macht krijgen. Het antwoord lijkt me te komen uit de basis van de democratie. Eens in de vier jaar, soms iets vaker, mogen we een bolletje rood kleuren van die persoon of partij die ons zal vertegenwoordigen. Om misverstanden te voorkomen noemen we kamerleden dan ook volksvertegenwoordigers. Ideaal systeem, ervan uitgaand dat wij als burger ons ook vertegenwoordigd voelen. Maar dat is duidelijk minder het geval. Op het moment dat iemand kamerlid is geworden komt hij of zij in een systeem terecht waar je geen normale burger meer tegenkomt. Dan gaat het over dossiers, overleg, veel netwerken en diplomatieke activiteiten en vooral er voor waken dat je iets fout doet. Natuurlijk, er zijn ook uitzonderingen. Neem de SP. Die begon als actiepartij en was vooral in de buurten te vinden. Maar dat socialistische staat dan weer iets te ver van de meeste nederlanders af. Of wat te denken van Pieter Omtzigt? Een geweldige pitbull die zich vastbeet in de toeslagenaffaire. Kijk dát is nog eens je kiezer vertegenwoordigen. Alleen jammer dat dat niet de bedoeling was. Als het aan VVD en D66 had geleden was Pieter elders een saaie functie aan het uitoefenen. Doe je een keer waarvoor je gekozen bent, word je meteen op de vingers getikt. Geen wonder dat de meeste kamerleden het wel uit hun hoofd laten om hun democratisch gekozen nek uit te steken. En dat biedt enorme voedingsbodem aan figuren als Wilders om te groeien. Natuurlijk, dit is, net als de tactiek van eerder genoemde Geert, een erg kort-door-de-bocht-redenering. De verruwing van de samenleving, de groeiende kloof tussen arm en rijk, de verregaane individualisering, het zijn allemaal aspecten die een rol spelen. Om maar te zwijgen van de klimaatverandering en alle maatregelen die genomen worden om die catastrofe tegen te gaan. Maar goed, is er een oplossing? Vast wel, de optimist gelooft altijd in oplossingen. Niet het bestrijden van rechts leidt tot verbetering, maar het invulling geven aan het begrip volksvertegenwoordiger. In het boekje "Waarom gemeenten niet naar burgers luisteren", dat ik samen met Paulus Blom in 2015 schreef staan een paar aardige praktijkvoorbeelden.
Vandaag een training mogen geven op een fantastische locatie: de Aalshof in Haps. Letterlijk gebouwd van stro en leem. Maar het belangrijkste: het is thuiskomen! Dankjewel Connie.
